بلكه قبول نيز لازم است يعنى اگر زوجه از آن صداق تسميه شده امتناع كند حليت حاصل نمىشود پس مىتوان گفت آن كه پرداخت مىشود و بعد حاضر به دخول مىشود همان محلل است و اين منافاتى ندارد كه قبلًا تسميه شده باشد ، ايشان اين مطلب را قرينه مىگيرد كه قبلًا تسميه نشده در حالى كه قرينه نيست . در مورد سقوط و لو در مفوضة البضع نه تنها اجماعى ثابت نيست بلكه قائل به شهرت نيز نمىتوان شد . در مفوضة البضع هر چند 5 كتاب قائل به سقوط مهر به وسيله دخول شده است ، ولى در مقابل در بعضى كتب تعليلى براى سقوط ذكر شده كه نشان مىدهد دخول دخالتى در سقوط مهر ندارد . در مقنعه مرحوم شيخ مفيد ، انتصار مرحوم سيد مرتضى ، مراسم مرحوم سلار ، غنيه سيد أبو المكارم ابن زهره اين علت ذكر شده كه چون زوجه در همان مقدارى كه دريافت مىكند به عنوان مهر رضايت دارد ، قهراً مهر در صورت رضايت ساقط مىشود . مرحوم كيدرى در اصباح هر چند تعليلى ذكر نكرده ولى چون ايشان تابع مرحوم صاحب غنيه است بعيد نيست از همين گروه به شمار برود . شهرت در جايى است كه مقابل آن شذوذ داشته باشد و در بين قدماء چنين چيزى نيست . خلاصه بحث : 1 - در مورد سقوط مهر به وسيله دخول و لو در مفوضة البضع شهرت ثابت نيست . 2 - براى سقوط مهر به طور كلى و مطلقاً فقط روايت حسن بن على بن كيسان وجود دارد كه آن هم ضعيف است . 3 - رواياتى كه فى الجمله دلالت بر سقوط مهر دارند و برخى از آنها قرائنى وجود دارد كه نشان مىدهد در مقام بيان حكم واقعى نيست ، بلكه ناظر به مقام